| kitchaphat's profile>>>>>ไอ้ตัวเล็กผู้น่ารัก...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
>>>>>ไอ้ตัวเล็กผู้น่ารัก<<<<<<<<Evolution VIIII Speed Way>>> March 29 บอกฉันมาเถอะเธอคงไม่รู้ ถึงความเสียใจ ที่ทำร้ายฉันด้วยความหวังดี ทั้งที่ไม่รักแล้วยังงี้ เธอยังบอกว่ายังรักกัน<<เธอทำเหมือนว่ารักกัน>> *คงกลัวว่าฉันจะรับไม่ไหว เธอเลยพูดไปยังงั้น * **โปรดอย่าหลอกว่ายังมีฉัน ทั้งที่ไม่มีแล้วในใจ ถ้าหวังดีจริงๆใช่ไหม บอกไม่รักฉันคำเดียวพอแล้ว** อย่ามาสงสารฉันเลย นะเธอ เมื่อเธอไม่รักก็บอกให้เข้าใจ พูดว่ายังรักเพื่ออะไร ฉันเลยยิ่งตัดใจไม่ลง <<มันทรมานในหัวใจจริงๆ>> March 24 การรอคอย...เป็นเรื่องที่ทรมานมากการรอคอย...เป็นเรื่องที่ทรมานมาก ...โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน หรือรอคอยสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น..มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง และเข็มนาฬิกา ก็เดินช้าอีกเป็นเท่าตัว... ...จากเวลาที่นานอยู่แล้ว...ยิ่งนานกว่า และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น ก็มีตัวเเปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ... ...เพราะคนทุกคนมีพื้นฐานของความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง พอๆกับความอ่อนไหว เป็นโอกาสดีที่จะใช้ระยะห่างเป็นเครื่องวัดความรู้สึก พิสูจน์ความเข้มเเข็งของความรัก วัดการกระทำ...ความเสมอต้น เสมอปลาย และความอดทน ...ด้วยเงื่อนไขแห่งความลำบากของการเวลา แล้วตัดสินใจว่า...การรอคอย จะคุ้มค่าหรือไม่ ...การอยู่ห่างกัน... ...จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง ต่างคนต่างต้องทำให้หัวใจเข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ ที่คอยรบกวนและคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันหนึ่งเราพบว่า คนคนหนึ่ง คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ และคนที่จะฝ่าฟันความบีบคั้นแห่งการรอคอย กลับมาหาเราได้...ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา... เพราะฉะนั้น ย่อมหมายถึง ความรู้สึกที่เขามีอยู่ก็คงไม่ธรรมดา และคนๆนั้นก็ย่อมควรแค่ แก่การรอคอย... เวลาที่ชาวประมงเลี้ยงหอยมุก จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน และสามารถรอได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสายสร้อยได้ ย่อมเกิดค่ามหาศาล ...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้ หากรู้ว่าเป็นใครสักคน ...ที่มีค่าพอให้รอคอย... March 14 เธอรักฉันบ้างไหมฉันไม่เข้าใจเลยว่า... "รัก" ที่เธอพูดมา...มีค่าแค่ไหน เพียงลมปากหรือพูดออกมาจากใจ จริงแท้แค่ไหน...ทำไมไม่มาดูแล
ปากนะ รัก บอกว่ารัก แต่การกระทำที่ประจักดูไม่แน่ รักจริงไหม...ทำไมถึงไม่แคร์ ช่วยยืนยันรักแท้ให้แน่ใจ
เธออย่าเห็นฉันเป็นของตาย เธอรู้ไหมคำว่า "รัก" มีความหมายมากแค่ไหน ไม่ใช่บอกว่า "รัก" แล้วทำเงียบหายไป ภาษากาย กับ ภาษาใจ ต้องไปด้วยกัน
สงสารคนที่เธอบอกว่ารักบ้าง อย่าทิ้งขว้างให้มันเป็นเพียงความฝัน ถ้าคิดว่าใจยังมีรักให้กัน อย่าทิ้งฉัน...ให้ร้องไห้อยู่คนเดียว ทำไมเราจะเจอคนที่รักเราจริงสักที เรารักใครทุ่มให้หมดตัวหมดใจสุดท้ายก็เจ็บทุกทีทำไมเราจะเจอคนที่รักเราจริงสักที
เรารักใครทุ่มให้หมดตัวหมดใจ
แต่...ทำไมไม่มีใครเห็นค่าของมันบ้าง
.......................................
ช่วงชีวิตที่เคยรักใคร ไม่เคยล้อเล่นกับหัวใจ แต่ว่าทุกคน เข้ามาคบกัน ไม่นานเขาก็ไป แต่ละครั้งก็คอยทุ่มเท แต่สุดท้ายก็ยังเสียใจ เจ็บจนคุ้นเคย แต่ไม่ชอบเลย ที่ต้องไม่เหลือใคร ดั่งฟ้า จะแค่เพียงต้องการแกล้งกัน ให้ฉัน ต้องพบเจอแต่เจ็บความช้ำใจ จนไม่รู้ว่า รักแท้หน้าตาเป็นเช่นไร ก็ยังไม่พบเจอใคร ที่รักกันจริงสักที จะมีไหมซักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร ที่จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้ จะมีไหมซักใจ จะได้เจอเธอ อยากรู้เธอคือใคร ที่จะเป็นรักสุดท้าย ของฉันจริงๆสักที อยากจะพบสักคนที่เข้าใจ ไม่ต้องพร้อมต้องดีมากมาย อาจจะเถียงกัน อาจทะเลาะกัน เขายังไม่ไปไหน อยากจะพบสักใจที่เข้ากัน อยู่กับฉันรักกันเรื่อยไป อยากให้แวะมา ฝากแค่น้ำตา ให้ค้างคาในหัวใจ ไม่รู้จะเจอเมื่อไหร่ ก็เฝ้าแต่ถาม ก็ได้แต่ถามจากฟ้า ซื่อจังเราและเขาก็ทิ้งให้เราเจ็บใจทุกครั้ง ไม่ระวัง ว่าเขาจะทำกับเรายังไง ด้วยรัก ที่ซื่อตรง เขาคงไม่ทิ้งเราไป แต่สุดท้าย รักเมื่อไรเจ็บทุกที ไม่รู้ ไม่เห็น เขาเป็นยังไง ไม่สน ไม่ทันคน หลงทุกทีเมื่อเจอกับใคร มองรัก ในแง่ดี สมควรแล้วที่ช้ำใจ ไม่โทษใคร มันคงผิดที่ฉันเอง ทำไมมันซื่ออย่างงี้ กี่ครั้งกี่ทีไม่คิดเข้าใจ อกหักไม่รู้เท่าไหร่ ไม่จำสักที ไปติดกับคำว่ารัก ไปนึกเอาเองว่าเค้าคงดี พอสุดท้ายก็มี แต่ความเสียใจ ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง (ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง..) ยิ่งรักยิ่งช้ำทุกทีมันคง ไม่ไหว บอกกับใจ ว่ารักก็ยังมีแง่ไม่ดี มองรัก แค่ด้านเดียว รักใครก็ช้ำทุกที ใจดวงนี้ มันก็เจ็บอยู่เรื่อยไป เมื่อไหร่จะเข้าใจ ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง เมื่อไหร่จะเข้า....ใจ ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง เมื่อไหร่จะเข้า....ใจ ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง เมื่อไหร่จะเข้า....ใจ March 09 สิ่งที่ฉันได้รับคือ.....น้ำตา
กับเหตุการณ์. . . เลวร้ายหลายร้อยเรื่อง
ฉันก็เป็น. . . แค่คนหนึ่งเท่านั้น
เพียงเท่านี้. . . ก็เหนื่อยมากพอแล้ว
March 08 เหงาจัง
|
|
||||||||||||
|
|
